อายุก็มากขึ้นทุกวัน เราจะรู้เองว่า การอยู่คนเดียว ไมยุ่งกับใคร จะดีกว่า

เมื่ออายุมากขึ้น เวลาก็เหลือน้อยลงทุกวัน เราจะเรียนรู้ได้เองว่า ควรใช้เวลาไปกับเรื่องอะไร และกับใคร

เมื่ออายุมากขึ้น สิ่งที่ต้องการมากขึ้นคือ สติ เพราะมันจะช่วย ให้เรามีความสุขมากขึ้น

โลกไม่ได้เลวร้ า ยหรอ ก แต่ก็ไม่สวยงามมากขนาดนั้น ทำตัวเองให้เหมือนอากาศ แม้ไม่มีใครพูดถึงแต่ทุกคนก็ใช้ห ายใจ

อย่าทำตัวให้เหมือนลมแรง แม้ทุกคนพูดถึงแต่ไม่มีใครอย ากเจอ ทำให้ตัวเองมีค่าแบบอากาศ นิ่งเฉยสัมผัสไม่ได้ แต่ทุกคนขาดไม่ได้

การสร้างความดี สะสมบารมีนั้นจึงสำคัญ ทำเท่าที่มีโอ กาสได้ทำ ความดี เมื่อทำแล้วต่อให้ไม่มีใครเห็น อย่างน้อยก็ตัวเราเองที่เห็น

ยิ่งโตยิ่งต้องใช้สติมากขึ้น พิจารณาทุกเรื่องให้ดี ก่อนพูด ก่อนคิด ก่อนตัดสินใจอะไรลงไป

บางเรื่องพูดไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น จะแย่ลงด้วยซ้ำในบางที และในบางเรื่อง ให้ทำเป็นนิ่งๆ เฉยๆ บ้าง

อย่าโ ว ย ว า ย แสดงความรู้สึกอะไรออ กไปมากมาย เพราะมันไม่เป็นผลดีต่อตัวเอง ดีใจก็ให้พอดี เสี ยใ จก็ให้พอดี โ มโ หให้น้อย มีความสุขให้มาก

เพราะไม่ใช่ทุกคนรักหรือชื่นชมในตัวเรา ถ้าเราเผลอทำตัวไม่ถูกไม่ควรไป คนรอเห ยี ย บก็อาจจะเยอะกว่าที่คิดไว้ก็ได้

คนทำดี เดินไปไหนไม่ต้องคอยมาร ะวังหลัง เพราะไม่มีศั ต รูคู่แค้ น ความดีที่เราทำนั้น ก็เปรียบดังอากาศ อาจมองไม่เห็น แต่รู้สึกได้

พายุนั้นก็เปรียบดังความโก ร ธ ที่กระทบใจ ในวันที่เราโก ร ธ นั้น ก็เหมือนเราเอาผ้าปิดต าแล้วทำต ามอาร มณ์

เราจะไม่เห็นเลยว่าเราทำ หรือพูดอะไรไปบ้าง แต่คนรอบข้างเรา เขาจะมองเห็นได้อย่างชัดเจน

ดังนั้น ความโก ร ธ จึงเป็นสิ่งไม่ดีต่อตัวผู้โก ร ธ เอง อย่าได้เอาความโก ร ธ เพียงชั่วคราว ไปแลกเปลี่ยนกับความรู้สึกดีๆ ที่เขามีให้

เพราะต่อให้คนดีแค่ไหน เขาก็มีขีดจำกัดของเขาเหมือนกัน ถ้าโก ร ธ บ่อยจนควบคุมอาร มณ์ตัวเองไม่ได้ ร ะวังจะเสี ยคนดีๆ รอบตัวไป โดยไม่รู้ ตั ว

ขอบคุณที่มา ข่ า วน่ ารู้